powrót

Franciszek Berentowicz

Nestor restauratorów polskich. Urodził się 11 lutego 1877 roku. W roku 1898 był współzałożycielem i członkiem pierwszego zarządu pierwszego w Polsce Stowarzyszenie Kelnerów. Doświadczenie zawodowe zdobywał pracując w restauracjach Hotelu Brühlowskiego, Hotelu Europejskiego i Hotelu Bristol. Na początku lat 20-tych XX w. rozwinął działalność w Konstancinie, gdzie prowadził restaurację "Casino" w Parku Zdrojowym. Wykwintna kuchnia (jego specjalnością były kurczęta po polsku i raki sprowadzane z Łap) a także orkiestra pod dyrekcją Jana Zielińskiego przyciągały gości z Warszawy i okolic. W "Casinie" odbywały się koncerty dobroczynne, bale, festyny, zabawy dla dzieci, loterie fantowe i dansingi pod gołym niebem. W czasie II wojny światowej restauracja działała ale podupadła.


Restauracja "Casino" w Konstancinie zwana popularnie Kasynem. Fot. Maria Chrząszczowa, 1947 r. Zbiory WMK


Restauracja "Berentowicz" w budynku obok Parku Zdrojowego w Konstancinie. Pocztówka ze zbiorów Rajmunda Berentowicza

Po wojnie, w 1946 r. gdy „Casino” zostało przekazane ZMP a później, po pożarze rozebrane, Franciszek Berentowicz przeniósł działalność do willi Wesoła a następnie do budynku obecniej restauracji Konstancja, gdzie prowadził kawiarnio-restaurację "Berentowicz". Zmarł w listopadzie 1965 roku. Został pochowany na cmentarzu w Skolimowie.