powrót

Malutka

adres obiektu: Konstancin-Jeziorna, Wierzejewskiego 12 F
data powstania: 1922-24
autorzy: prawdopodobnie Romuald Gutt, Józef Czajkowski

Willa „Malutka” została wzniesiona dla dra Roberta Bernharda (1874–1950), lekarza, najprawdopodobniej wg projektu Roberta Gutta i Józefa Czajkowskiego. Spadkobiercy znanego dermatologa – Władysław Bernhard, Halina Bernahard, Emilia Bernhard-Milewska sprzedali w 1965 r. willę Skarbowi Państwa. Od tego czasu willa znajduje się w zarządzaniu Stołecznego Centrum Rehabilitacji Schorzeń Narządu Ruchu w Konstancinie.


Malutka, elewacja frontowa, 2007 r. Zdjęcie Tomasz Myśluk

„Malutka” to posadowiony na murowanym cokole drewniany, tynkowany obustronnie, posadowiony na rzucie zbliżonym do prostokąta, jednokondygnacyjny budynek mieszkalny, z użytkowym poddaszem. Nieruchomość nakryta jest dwuspadowym dachem, krytym dachówką ceramiczna z facjatami i okapami oraz kominami. Szczyty oddzielone od ścian parteru pulpitowymi daszkami oraz dekorowane flankującymi je wolutowymi spływami. Bryła niewielkiego budynku jest ciekawa i urozmaicona dzięki ryzalitowi zwieńczonemu szczytem. Elewacja frontowa poprzedzona jest portykiem z czterema kolumnami w porządku doryckim, wspierającymi balkon. Nad balkonem trójkątny szczyt na trzech kolumnach, z półkolistym oknem i nazwą willi – „Malutka”. Elewacje zdobione są fryzami i gzymsami podokapowymi. Naroża budynku zdobione gładkimi lizenami. Malowniczości, wpisującej willę w otaczającą zieleń, dodaje asymetryczność elewacji oraz otwory okienne o różnej artykulacji, wykrojowi i podziałach (kwadratowe, prostokątne, owalne). Wnętrze budynku oraz ich wystrój nie zostały przekształcone: zachował się dwutraktowy układ pomieszczeń z dużym holem, jednobiegowe, drewniane schody, podłogi. Całkowicie zachowała się również oryginalna, drewniana stolarka okienna i drzwiowa.

Willa „Malutka” dzięki zróżnicowanej bryle, dachowi z okapami i różnorodnie zakomponowanymi szczytami, wolutowemu spływowi oraz portykowi kolumnowemu nawiązuje w swym charakterze do architektury dworkowej tzw. stylu krajowego.

Obiekt znajduje się na terenie Stołecznego Centrum Rehabilitacji Schorzeń Narządu Ruchu w Konstancinie, jest w dobrym stanie technicznym, choć z pewnością należałoby przeprowadzić gruntowny remont zarówno wnętrz, jak i elewacji budynku.

Budynek jest indywidualnie wpisany do rejestru decyzją z 09.09.2008 pod nr. A-814.

Literatura:
Świątek T.W., Konstancin. Śladami ludzi i zabytków, Pruszków 2007

Oprac: Anna Gola i Michał Krasucki